Η καλλιέργεια της Βερικοκιάς

 

Η βερικοκιά είναι ένα δέντρο πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα και από αυτό παράγονται τα λαχταριστά βερίκοκα που κάθε καλοκαίρι οι Έλληνες καταναλώνουν με ιδιαίτερη ευχαρίστηση. Οι ρίζες της προέρχονται από την Ανατολική Ασία και τα Ιμαλάια, από όπου μεταφέρθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη μέσω της Αρμενίας, για αυτό και επιστημονικά ονομάστηκε Προυνούς Αρμενιάκα. Μάλλον καλλιεργούνταν και στη Κίνα, γιατί υπάρχουν αναφορές σε βιβλία όπου κατά το 2200 π.Χ. την αποκαλούσαν Σίνγκ. Η βερικοκιά είναι ένα οπωροφόρο, φυλλοβόλο δέντρο με μεγάλη διάρκεια ζωής, ίσως και πάνω από 100 χρόνια, και ανήκει στο γένος Προύνος της οικογένειας των Ροδοειδών. Στη Κύπρο την αποκαλούνε χρυσομηλιά.


Σήμερα καλλιεργείται σε όλες τις εύκρατες περιοχές του κόσμου για το νόστιμο καρπό της, το βερίκοκο. Η βερικοκιά είναι δέντρο με σφαιρικό σχήμα και πολλές απλωτές διακλαδώσεις. Τα φύλλα της είναι πλατιά σε σχήμα αβγού ή καρδιάς στιλπνά στην επάνω επιφάνεια και φέρουν αδένες και παράφυλλα πάνω στο μίσχο. Τα άνθη της είναι και αρσενικά και θηλυκά και έχουν χρώμα λευκό ή ελαφρύ ροζέ και καλλιεργούνται μόνα τους ή ανά δύο.
Η καλλιέργεια της Βερικοκιάς Η βερικοκιά στην Ελλάδα χωρίζεται σε 3 βασικές ποικιλίες και κυρίως καλλιεργείται στη Πελοπόννησο διότι εκεί υπάρχει το καταλληλότερο κλίμα για αυτήν. Μία ποικιλία βερικοκιάς είναι η βερικοκιά Διαμαντοπούλου όπου βγάζει γευστικά βερίκοκα και καλλιεργείται σε περιοχές της Κορινθίας αλλά και σε άλλα μέρη στη Πελοπόννησου. Μία άλλη ποικιλία είναι η βερικοκιά Μπεμπέκου όπου σε αυτή τη ποικιλία τα ροδάκινα είναι μεγάλα αλλά και κάπως πιο άνοστα από της Διαμαντοπούλου και καλλιεργείται και αυτή στη Πελοπόννησο. Μία ακόμη ποικιλία βερικοκιάς είναι η Πρώιμη Τίρυνθας που καλλιεργείται βασικά στη Κορινθία και δίνει μεσαίου μεγέθους βερίκοκα όπου είναι κα εύκολη η μεταφορά τους.
Για τη καλλιέργεια της τα καλύτερα εδάφη είναι αυτά με μία μέση σύσταση και λεπτή υφή. Όταν υπάρχει έντονο και ξαφνικό κρύο ή παγετός τότε οι καρποί καταστρέφονται, αν και τα δέντρα αντέχουν και σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες. Από την άλλη οι υψηλές θερμοκρασίες χαλάνε τη σύσταση του καρπού. Τα δέντρα χρειάζονται καλό πότισμα το διάστημα της ανθοφορίας τους. Η καλλιεργούμενη βερικοκιά πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό που γίνεται σε συγγενικά είδη, κυρίως στη ροδακινιά, αλλά και στην αμυγδαλιά, τη δαμασκηνιά και τη κορομηλιά. Η άνθιση τελειώνει προτού βγουν τα φύλλα και γίνεται στις αρχές της άνοιξης από αρχές Μαρτίου μέχρι και αρχές Απριλίου και είναι ιδιαίτερα σύντομη.

Πηγη : http://www.ecotimes.gr